tag:blogger.com,1999:blog-177120672011-07-01T03:03:25.373+07:00TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.comBlogger301100tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1157449937912724962006-09-05T16:49:00.000+07:002006-09-05T16:52:17.926+07:00บ้านที่เคยอยู่<br /><br /> บ้านที่เคยอยู่ ก็ไม่ได้อยู่ จำต้องเดินทางออกจากบ้าน ไปแสวงหาชีวิต<br />ชีวิตคืออะไร ทำไมทุกคนจึงรักชีวิต ค้นหาเป้าหมายของชีวิต<br /><br /> ชีวิตการทำงาน<br />รู้สึกอยากรู้ อยากเห็น อยากทำ อยากลอง สนุก ลืมเหนื่อย<br />โดนด่า โดนว่า ยิ้มได้<br />เดินทาง คร่ำเครียด หิว อิ่ม อึดอัด เบื่อ อยาก หม่นหมอง เงียบ<br />โดนบ่น เริ่มท้อ ทนไม่ไหว เกเร มาสาย ไม่มา ลาป่วย<br />ระบาย เลวร้าย ลาออก ไล่ออก<br />ฮึดสู้ รวบรวมกำลังใจ<br />โกหก จริงใจ ตรงไปตรงมา เตะหมา เหม่อลอย<br />นอนไม่หลับ ปวดหัว คิดไม่ออก<br />มึน เมา อ้วก ทรมาน ซมซาน<br />อยากกลับบ้าน คิดถึง<br />อยากไปให้พ้น ดิ้นรน<br /> เดินทางกลับบ้าน<br /><br />บ้านที่เคยอยู่ ไม่มีใครอยู่ จำต้องเดินทางออกบ้าน ไปแสวงหาต่อไป........<br /><br /><br />(อารมณ์หนึ่ง เมื่ออยู่ที่ป้ายรถเมล์แห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวง ผู้คนมากมายแต่เหมือนไม่มีใคร)...........................................By Tix 20/07/2000<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-115744993791272496?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1157392155830820292006-09-05T00:38:00.000+07:002006-09-05T00:49:15.853+07:00คนเรามีรอยยิ้มเป็นอาวุธ<br />คนเรามีรอยยิ้มเป็นของฝาก<br />คนเรามีรอยยิ้มไว้ให้คนอื่น<br />คนเรามีรอยยิ้มไว้ให้เพื่อน<br />คนเรามีรอยยิ้มไว้แก้ความเหงา<br />คนเรามีรอยยิ้มไว้สู้กับน้ำตา<br />......และคนเราก็มีรอยยิ้มไว้ให้ตัวเอง.......<br />......แล้วใครที่ไม่คิดจะมีรอยยิ้มไว้.......ถามตัวเอง...จะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร....<br /><br /> โก๋ TGY<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-115739215583082029?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1157390553749281122006-09-05T00:20:00.000+07:002006-09-05T00:22:33.760+07:00โปรดติดตามตอนต่อไป<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-115739055374928112?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1157339372294637472006-09-04T10:03:00.000+07:002006-09-04T10:09:55.316+07:00<span style="font-family:courier new;font-size:130%;">เวลาเรารู้สึกเหนื่อย โดยที่ไม่ได้ทำอะไร</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">เหนื่อย ทั้งๆที่นอนอยู่เฉยๆ</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">เหนื่อยจนถอนหายใจไปหลายที หลายครั้ง</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">นั่งมองปลาหางนกยูง เวียนว่ายไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">นั่งมองนกกระจิบ บินวนเวียน เทียวมาแอบกินข้าว โดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">นั่งฟังเสียงหมาตัวดำ และตัวอ้วน เห่า อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">ทั้งแสงแดด ทั้งฝนตก ไม่เหนื่อยกันบ้างเหรอ ?????</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">อยากรู้จริงๆ ว่าเราจะทำอย่างไร ให้หายเหนื่อย.......เหนื่อยใจ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-115733937229463747?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1149249213538335102006-06-02T18:52:00.000+07:002006-06-02T18:53:33.553+07:00วันนี้ตื่นเช้าหน่อย ตื่นขึ้นมาก็ไม่คิดอะไรไปมากมาย คิดถึงเมื่อวาน คิดถึงวันนี้ และคิดถึงวันพรุ่งนี้<br /> เปิดกระจกได้ยินเสียงเห่าของเจ้าหมาตัวใหญ่สองตัว มันทะเลาะเบาะแว้งกัน ก็คงเป็นเรื่องของความซื่อสัตย์ ที่หมาเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคนเรา เป็นเพื่อนเราได้ ลองคิดดูว่าขนาดหมาที่เกิดมาก็ได้เพียงเท่านี้ มีความรักต่อคน มีความรักต่อเพื่อนหมาของมัน แต่ด้วยหน้าที่หรือสัญชาติญาณหรือไม่ก็ตาม มันก็จะปกป้องอาณาเขตของมัน จากเพื่อนหมากลุ่มอื่นๆ<br /> วันนี้แค่หยั่งเชิงกันธรรมดา ให้รู้ว่าอาณาเขตของมัน ไม่ควรจะมีเพื่อนหมาตัวไหน เข้ามายุ่มย่าม วุ่นวาย และทุกสิ่งทุกอย่างก็คลี่คลาย เมื่อหมาอีกตัวรู้ว่า ทะเลาะกันไป ก็รั้งแต่จะเจ็บตัวกันไปเปล่าๆ ก็เลยหันหลังจากกันด้วยดี<br /> ลองมองดูคนเรา ก็คงเป็นอย่างนั้น เมื่อเรารู้ว่า เราล่วงล้ำ หรือละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนอื่น เขาก็จะปกป้อง รักษาอาณาเขตของเขาไว้ ก็เหมือนกัน หากเราจำต้องปกป้องรักษาอาณาเขตของเรา เราก็ต้องข่มขู่ ขับไล่ ด้วยวาจา ไม่ต้องลงไม้ลงมือ ให้บาดเจ็บล้มตายกันไป ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย ซ้ำยังจะก่อให้เกิดปัญหาตามภายหลังได้<br /> ก็แค่นี้ ลองสรุปกันเอาเองแล้วกัน<br /> By Tix 22-12-43 ,7.50 am (On Bed)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-114924921353833510?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1149248221096845582006-06-02T18:36:00.000+07:002006-06-02T18:37:01.096+07:00เคยไหม กับคนที่เราไม่รู้จัก แล้วเรายิ้มให้<br />เคยไหม กับใครก็ไม่รู้ แล้วเรายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เราเกลียด แล้วเรายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เรารัก แล้วเรายิ้มให้<br /><br />เคยไหม กับคนที่เราไม่รู้จัก เขายิ้มให้<br />เคยไหม กับใครก็ไม่รู้ เขายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เราเกลียด เขายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เรารัก เขายิ้มให้<br /><br />ความรู้สึก มันต่างกันไหม?<br /><br /><br />ชีวิต เราดำเนินไปด้วยใจปรุงแต่ง<br />ชีวิต เราเสแสร้ง ด้วยแรงริษยา<br />ชีวิต เราลุ่มหลง ด้วยมัวมายาชีวิต เราชินชา เพราะว่า ไร้จิตใจ............By Tix 21/07/2000<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-114924822109684558?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1149247850397488712006-06-02T18:30:00.000+07:002006-06-02T18:30:50.410+07:00A/D/A/D/A/D/Bm E A<br /><br />คืนนี้ คืนที่ฝนพรำ<br />คืนนี้ ฉันยังจำเธอได้<br />คืนนั้น อาจเป็นคืนสุดท้าย<br />ก่อนเธอลาฉันไป ในคืนฝนพรำ<br /><br />สายฝน นั้นยังคงตกอยู่<br />ไม่รู้ เธออยู่หนใด<br />คืนนี้ ฉันยังร้องไห้<br /> ก่อนที่เธอจากไป ในคืนฝนพรำ....................(T,19/05/2004)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-114924785039748871?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1149246153125564112006-06-02T18:01:00.000+07:002006-06-02T18:02:45.460+07:00เราอาจจะรอคอย ใคร..บางคนอยู่<br />คนที่เข้ามา เปลี่ยนแปลง ชีวิตเราไปจากเดิม<br />เราอาจจะเจอใคร ใคร...ที่รออยู่<br />อยู่ปลายฟ้าไกล หรือเพียง แค่ปลายสายตา<br /><br />ไม่มีใครรู้ว่า ปลายทางของความรักจะเป็นอย่างไร<br />(ถ้าโชคดี) เราอาจจะมี ความรักดีๆ ที่ทำให้มีความสุข<br />(ถ้าโชคร้าย)เราอาจจะมี ความทุกข์ในใจ เมื่อสูญเสียความรักไป<br />(ถ้าโชคดี)เราอาจจะมี ความคิดดีๆ ที่ทำให้มีความหมาย<br />(ถ้าโชคร้าย)เราอาจจะเจ็บ และช้ำเจียนตาย เมื่อความรักเราจบลง<br /><br />เราอาจจะเสียใจ กับใครซักคนหนึ่ง<br />แต่ในวันนึง จะเข้าใจ ในสิ่งที่เป็นไป<br />เราอาจจะช้ำใจ ใคร....ทำให้เจ็บ<br />เก็บรอยน้ำตา เวลา จะช่วยรักษาใจ<br /><br />ไม่มีใครรู้ว่า ปลายทางของความรักจะเป็นเช่นไร<br />(ในวันนึง) เราจะขอบคุณ ความรักดีๆ ที่ทำให้มีความสุข<br />(ในวันนึงเราจะขอบคุณ ความทุกข์ในใจ ที่ทำให้เราแข็งแกร่ง<br />(ในวันนึง) เราจะขอบคุณ ความคิดดีๆ ที่ทำให้ใจเข้มแข็ง<br />(ในวันนึง))เราจะขอบคุณ ขวากหนามทิ่มแทง เป็นแรงให้สู้ต่อไป<br /><br /><br />และไม่ว่า คืนวันที่ผ่านไป จะเจ็บช้ำสักเพียงไหน<br />(อยากให้เธอ) โอบกอดตัวเอง เอาไว้บ้าง ในวันที่ใจเหน็บหนาว<br />โอบกอดตัวเอง เอาไว้บ้าง ในวันที่ความรักเปลี่ยน<br />ปลอบใจตัวเอง เอาไว้บ้าง ให้คืดว่าเป็นบทเรียน<br />ชะตาชีวิต ความรักเปลี่ยน มีสุข เหงา เศร้าปนกัน<br /><br />ในวันที่เรามอง คิดย้อนกลับมา<br />หัวใจเราจะบอก เสมอว่า ความรัก มีค่าเพียงใด<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-114924615312556411?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1142054534532304552006-03-11T12:14:00.000+07:002006-03-11T12:22:14.546+07:00นั่งรอคอยให้หมดเวลาไปวันๆ การรอคอยเพื่อทำลายคุณค่าของเวลาไปอย่างไร้เหตุผล<br />มองดูที่เข็มนาฬิกา มันก็เดินไปอย่างปกติ แต่บางครั้ง ก็ดูอ่อนแรง เหมือนใจเราที่มันอ่อนล้า อยู่ตอนนี้<br /><br />บางทีดูๆ ไป เข็มนาฬิกาก็พยายามจะเดินถอยหลัง เพื่อหยุดเวลาของตัวเองไว้กับเรื่องราวที่ผ่านพ้นไปแล้ว<br /><br /><br />ในขณะที่เวลาของเธอผ่านพ้นไปในแต่วัน มันคงยาวนานกว่าที่คิด<br />หรือไม่ก็ผ่านไป อย่างรวดเร็ว จนบางทีใจเธอเองก็รับไม่ทัน<br /><br />จะมีวันไหนที่เวลาของเราสองคนเดินไปพร้อมๆ กัน<br />จะได้ไม่มีใคร คนใดคนหนึ่งจะต้องรอคอย อย่างไม่มีทิศทาง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-114205453453230455?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1134022708365639152005-12-08T12:55:00.000+07:002005-12-08T13:20:38.173+07:00วันเวลาหมุนเปลี่ยนไปทุกๆวัน<br />มันช่างเนิ่นนานเหลือเกิน ที่เราต้องเดินผ่านป่าทึบของชีวิตในช่วงนี้ไป<br />แสงแดดอ่อนๆ ในยามเช้า สาดส่องทะลุยอดไม้ใหญ่ลงมา<br />ไม่เพียงพอที่จะทำให้น้ำค้างบนยอดหญ้า ระเหยกลายเป็นไอ<br />เพียงแต่อุณหภูมิของช่วงกลางวัน ก็พอที่จะทำให้ละอองไอน้ำ กระจายหายไปในอากาศได้<br /><br />เส้นทางที่เราต้องเดินผ่าน มีทั้งเศษไม้น้อยใหญ่ ขวางทางเดิน<br />แม้จะต้องหลบหลีก แต่ก็ไม่อยากให้เสียเวลาในการเดินทางผ่านป่าแห่งชีวิต<br />ไปให้ถึงที่ยอดเนินเขาฝั่งโน้น<br /><br />ในการเดินทางมันก็ย่อมมีเหนื่อยล้าบ้าง<br />ก็ได้แต่ชะลอความเร็วของฝีก้าวที่อาจต้องเหยียบก้อนหิน ก้อนกรวด ผืนทราย หล่ม โคลน<br />ระหว่างทางก็มีเพียงเสียงนกที่พอจะหลงเหลือมีชีวิตรอด เส้นสายลมที่พัดกิ่งใบ ให้รู้สึกไม่เงียบสงัดวังเวง<br /><br />แมลงตัวน้อยๆ เกาะบนใบไม้ ไต่หาอาหาร<br />บางทีตัวมันเอง ก็กลายเป็นอาหาร เป็นวัฏจักรชีวิตแบบนี้ ตลอดไป<br /><br />หลังจากเพลิดเพลินกับการใส่ใจรายละเอียด สิ่งต่างๆ รอบข้างตัวเรา<br />มันทำให้เราคิดว่า แม้เส้นทางนี้จะมีเพียงตัวเราคนเดียว<br />แต่ไม่ทำให้เรารู้สึกอยู่คนเดียวซะเลย สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ความรู้สึกของต้นไม้<br />ที่แลกเปลี่ยนอากาศกับเราล่ะ<br /><br /><br />และเราก็มาถึงหุบเหวน้ำตกสูงชัน หากเราจะข้ามผ่านไปอีกฟากฝั่ง<br />ก็คงต้องเสี่ยงชีวิตกับการปีนป่ายหน้าผาไป<br /><br />เรานั่งคิดอยู่พักใหญ่ เราจะไปต่อไหม รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีใครรอเราอยู่ตรงนั้นเลย<br /><br />หรือเราจะหันหลังกลับ แต่ทางที่เดินมาก็ไม่มีทางที่จะเดินกลับทางเก่า<br /><br />ความรู้สึกศรัทธาที่อยู่ภายในใจ เริ่มกลับกลายเป็นความกลัว<br />ความกล้าบ้าบิ่นที่เคยมี กลับกลายเป็นไม่มั่นใจ..........................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113402270836563915?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1133492482529331602005-12-02T09:59:00.000+07:002005-12-02T10:01:22.576+07:00เดินในที่มืด มองไม่เห็นอะไร ย่อมต้องใช้ความระมัดระวัง<br />แต่ถ้าเราหลับตาเดิน ในที่มืด ก็คงไม่ต่างกัน<br /><br /> มองออกไปไม่รู้ว่าใกล้หรือไกล เพราะไม่เห็นอะไรเลย<br />การมองอะไรๆในที่มืดสนิท มีเพียงใจเท่านั้นที่จะพอส่องนำทาง<br />ให้เดินออกไปจากที่ๆตรงนี้ได้ รู้ไหมเพียงแสงไฟเล็กๆ ที่ลอดช่องบานประตูแค่นั้น<br />ก็พอจะทำให้หัวใจมีความหวัง พลังใจ ที่ผ่านความมืดนี้ไปให้ได้<br /> ในขณะที่หากเราหลับตามันซะ ก็ไม่เห็นอะไรเลย<br />เหมือนเราไม่ต้องการความหวังอะไรทั้งนั้น<br /> แม้เพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของความหวังก็ไม่มี ไม่ต้องการ<br /> คงได้แต่รอให้เดินชนอะไรซักอย่าง<br />ให้ล่วงหล่นเสียหาย อาจเป็นแก้วที่แตกเป็นเศษคอยทิ่มตำให้เท้าเป็นรอยแผล<br />แล้วทิ้งรอยเลือดให้ละลายความเหงา ในมุมมืด<br /><br /> ช่วยหาคำตอบให้ด้วย<br /><br />ว่าควรจะหลับตา หรือลืมตาในที่มืด<br /><br />อย่างไหนดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113349248252933160?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1132893957470388412005-11-25T11:37:00.000+07:002005-11-25T11:45:57.483+07:00ความหอมหวาน ที่ผมหลงเสน่ห์เข้าไปเต็มเปา<br />รอยยิ้มที่เอิบอิ่มเต็บใบหน้า ช่างน่ารัก สดใส<br /><br />ทุกวินาทีที่ผมหายใจเข้าออก เหมือนกำลังจะบอก<br />ว่าผมคงจะทุรนทุรายแบบนี้ ไปอีกนานเท่านาน<br /><br />เมื่อคราวใด ได้พบหน้า ได้รับความรู้สึกอบอุ่น<br />ก็พอจะบรรเทาเบาบางลงไปได้บ้าง<br /><br />เหมือนโหยหา เหมือนหิวอยู่ตลอดเวลา<br />จะกินอะไรเข้าไปก็ไม่รู้จักอิ่ม<br /><br />นี่แหละกระมัง ที่เค้าเรียกว่า<br />"กินไม่ได้ นอนไม่หลับ"<br /><br /><br />ความรักก็เหมือนการดอมดมกลิ่นกุหลาบ<br />ที่หอมหวานแต่ก็เจ็บปวด กับหนามที่คอยทิ่มตำ<br />เพียงเตือนสติให้เราระมัดระวัง ในการชื่นชมกับความรัก<br /><br /><br />นานแล้วที่เราไม่ได้เป็นแบบนี้<br />แต่ก็อะไรๆ ที่หัวใจมันรอคอยมาค่อนชีวิต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113289395747038841?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1132638092592912112005-11-22T12:38:00.000+07:002005-11-22T12:41:32.606+07:00ความเจ็บปวด ลึกๆ ภายในก้นบึ้งของหัวใจ<br />เหมือนมีเศษแก้วที่ย่ำยี บดบี้ ระคายขุ่นเคืองที่ขั้วหัวใจ<br />มันเจ็บแปลบ แล่นผ่านจากหัวใจไปหลายห้อง<br />สูบฉีดให้เลือดกระซ่าน ร่านร้อน รน <br /><br /><br />น้ำล้นเอ่อที่ริมฝั่งทั้งสองสายตา<br />ที่มองไปด้วยความรู้สึก ห่วงหาอาทร<br /><br /><br />ความห่างเหิน ที่ดูผิวเผิน แท้จริงไม่ก็แค่เอื้อมมือ<br /><br />เธอไม่ได้ไกล ฉันเลยใช่ไหม<br /><br />แม้ดวงตาที่มองเห็น ก็อยากให้มันมืดสนิด มิดมัว<br /><br />เราจะได้ไม่รู้สึกกลัวว่า ที่เรามองเห็น เราคิดไปเอง ว่า<br />มันเป็นแค่ภาพลวงตา แค่มายา ที่ละเลงโลกนี้ให้วุ่นวาย<br /><br /><br /><br />จะมีใครรู้ ห่างกันไม่ห่างไกล แต่ห่างใจเหมือนไกลห่าง<br /><br />............................................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113263809259291211?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1132197575252117672005-11-17T09:44:00.000+07:002005-11-17T10:19:35.313+07:00และแล้ววันเพ็ญเดือนสิบสอง ก็เวียนมาถึงอีกครั้ง<br />ในคืนที่เราต้องนั่งจ้องมองดวงจันทร์ด้วยคำถามเดิมๆ<br />วนๆซ้ำๆ น้ำคำรำพัน พร่ำเพ้อ ว่าเมื่อไหร่จะเจอดวงดาวที่หายไป<br /><br />ในคืนที่พระจันทร์แจ่มจรัสท้องฟ้าแบบนี้ สว่างไสวจนมองไม่เห็น<br />แม้เศษดาวเลยซักดวง......<br /><br />ท้องฟ้าคืนนี้ ปลอดโปร่ง เหมือนเวลากลางวัน<br />โคมประทีป นับร้อยพัน ทยอยปล่อย ล่องลอยอยู่บนฟ้า<br />จนรู้สึกว่าคืนนี้ คงไม่มีใครอยากหลับใหล<br /><br />.....กลิ่นไอความอบอุ่น จากแสงเทียนที่เปล่งประกายทอแสง<br />ยั่วยวนกับแสงจันทร์ ผสมความเย็นของฟองเบียร์ละมุนละไม<br /><br />ในคืนที่ผู้คนหลั่งไหลกันไปลอยทุกข์กันนั้น<br />ในคืนที่ฟ้ากึกก้องไปด้วยประทัดสดับเสียง สนั่นหวั่นไหว<br /><br />บรรยากาศภายนอกช่างอึกทึกครึกครื้น งานรื่นเริงกำลังเริ่มต้น<br />เสียงไมโครโฟนผ่านแผ่วมา ระวัง ระวัง ปลาจะนอนไม่หลับ<br /><br /><br />เสียงเพลงคลอเคลียมา เสียงลมเอื่อยๆ มา พอสัมพัทธ์ที่ผิวหน้าที่ซีดชา<br />ให้รู้สึกว่าเลือดมันร้อนๆ สูบฉีด จากหัวใจไปทั่วร่างอีกครั้ง....<br /><br /><br />แสงเทียนเริ่มละลายตัวเองไปทีละนิดๆ บางเล่มก็กำลังจะดับลง<br />บางเล่มก็ต้านทานแรงลม ให้ลุกโชนอีกครั้ง....<br /><br />เหมือนหายใจรวยรินจะสิ้นใจ แล้วมีน้ำตาของความห่วงใย<br />มากระตุ้นต่อมร่างกายให้ทำงานอีกครั้ง......<br /><br /><br />เวลามองเทียนที่กำลังมอดไหม้ ละลายตัวเอง<br />ก็เปรียบเปรยไปว่า ความรักก็เป็นเหมือนไฟ<br />ที่เผาผลาญจนวอดวายไปได้หมด<br />เพียงแต่ว่า ถ้าหากเราทำตัวเองเป็นเทียน<br />ทำตัวเองให้เป็นแสงสว่างนำทาง ทำให้ตัวเอง<br />มีแรงใจ เหมือนเปลวเทียนที่ลุกโชน<br /><br /><br />....และแล้วก็ผ่านไป กับคืนหนึ่งที่เหงาจับหัวใจ<br />คืนที่พระจันทร์เย้ยใจฉัน ว่าความสุขจริงแล้ว<br />ก็คือได้มีเวลาอยู่กับตัวเอง<br />ไม่ไหลไปกับกระแสสังคม<br />เหมือนกับทุกข์ที่ผู้คนมาลอยกันในคืนนี้....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113219757525211767?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1132042806973248552005-11-15T14:03:00.000+07:002005-11-15T15:22:41.853+07:00การเดินทางในอีกครั้งของชีวิต กับการลัดเลาะโค้งตามแนวเขาสูงมุ่งสู่<br />เมืองทะเลหมอก แม้หนทางจะยากลำบาก แม้คนขับจะแอบหลับบ้างก็ตาม<br />ยังไงก็มาถึงกันจนได้<br />สิ่งที่พบเห็นก็คือ รอยยิ้มอันเหี่ยวย่น แต่เจือปนไปด้วยความเมตตา<br />ของคุณตา อายุ 79 ปีคนหนึ่ง ที่อดีตเคยเป็นครูดอยมาก่อน<br />คุณตาได้เป็นไกด์พิเศษนำทาง ไปหาที่พัก หลังสวนของแก<br /><br />และก็พาไปชมน้ำตกหมอแปง ข้างๆทาง เห็นร่องรอยร่องน้ำที่เคยเป็น<br />แค่หนองน้ำเล็กๆ ตอนนี้ซากซุงไม้กลาดเกลื่อนเต็มท้องทุ่ง<br />มีร่องรอยความเสียหายที่เกิดจากพายุที่ผ่านมาในตอนหน้าฝน<br /><br />น้ำตกสูงชันเป็นแอ่ง รอบล้อมด้วยเชิงเขา น้ำไหลแรงน่าดู<br />แต่ก็พอขับกล่อมให้ต้องแอบหลับตาลง ปลดปล่อยใจไปกับสายน้ำหลาก<br /><br />ในยามค่ำคืนมิตรภาพของเพื่อนร่วมทางที่แม้ไม่ได้เดินทางมาถึงพร้อมกัน<br />แต่ใจของเพื่อนนั้นก็ก้าวขาลงพื้นดินเมืองปายตั้งแต่เราเดินทางมาถึง<br /><br />ได้เวลาเหมาะสม เจ้าบ้านลุงชาวฝรั่งเศส ผู้ซึ่งซึมซับวัฒนธรรมไทยมาร่วม<br />20 กว่าปีและศรีภรรยาที่น่ารักชาวเมืองปาย ก็ออกมาต้อนรับขับสู้<br />ให้ความสะดวกสบาย ให้ความเป็นกันเอง ทั้งกับข้าวกับปลา สุรายาเมา<br /><br />พอฟืนไฟลุกโชน โชติช่วงด้วยนวลจันทร์เฉิดฉาย<br />แม้ว่า คืนนี้พระจันทร์จะไม่เต็มดวง แต่หัวใจทุกดวงที่รายล้อม<br />ก็อิ่มเอมเติมเต็มหัวใจที่อ่อนล้าบ้างได้<br /><br />เสียงเพลงแห่งขุนเขา ประสานเสียงตามสำเนียงสายน้ำ<br />ผสมโรงเข้ากับเสียงกีต้าร์ตัวโปรดได้เป็นอย่างดี<br /><br />ฟองละอองเบียร์ คลอเคลียเริงร่ากับแสงจันทร์<br />ทำให้ใครต่อใคร แอบเหงาขึ้นมาได้เหมือนกัน<br /><br />เริ่มดึกอากาศเริ่มหนาว น้ำค้างประปรายบนยอดหญ้า<br />ได้เวลาเข้านอน ราตรีสวัสดิ์เจ้าควันและมาเรีย<br /><br />ตื่นขึ้นโดยนาฬิกาในหัวใจปลุกตัวเองให้ลืมตาในตอนเช้าตรู่<br />แม้อากาศจะไม่หนาวมาก แต่ก็พอได้สัมผัสหมอกบางๆ<br />บดบังพระอาทิตย์ที่กำลังตื่นนอนมาเหมือนกัน<br /><br />ได้เวลาร่ำลา ความหอมหวานของค่ำคืนที่แสนสั้น<br />ได้เวลาร่ำลา รสสุราที่เสพสันต์<br />ได้เวลาร่ำลา แสงจันทราที่โรมรัน<br />ได้เวลาร่ำลา หมดเวลาที่โศกศัลย์<br /><br />ตอนกลับมาเราถึงได้รู้คุณค่าที่เวลาที่ไป....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113204280697324855?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131593903941304552005-11-10T09:21:00.000+07:002005-11-10T10:38:23.986+07:00ปลดให้ความเหงามันเกาะกินหัวใจจนบอบช้ำ<br />ทิ้งขว้างไม่สนใจไยดีกับความหวาดหวั่นในจิตใจ<br /><br />ทุกครั้งที่หายใจเข้า-ออก บอกไม่ถูกว่าทำไม<br />มันเจ็บแปลบๆ เสียววาบไปทั้งใจ<br /><br /><br />คำว่า น้ำตามันตกใน ก็คงเป็นแบบนี้<br />อยากจะร้องระบายมันออกไป ก็ไม่ได้<br />มันอัดอั้น มันตันใจ<br /><br /><br />ไม่มีผู้ชายคนไหน อยากจะแสดงออกถึงความอ่อนแอ<br />ภายในจิตใจให้คนอื่นรับรู้หรอก<br /><br />แต่ในโลกที่เราต้องเผชิญ บางครั้งเราก็ต้องการกำลังใจ<br />การได้ร้องไห้บ้าง ไม่ใช่เพราะความเสียใจ ความท้อใจ<br />แต่เป็นการเสริมสร้างกำลังใจ ให้กับตัวเอง<br /><br />ร้องไห้ให้กับโชคชะตา อย่าหัวเราะ เพียงเพื่อหลอกตัวเองไปวันๆ<br />ร้องไห้ให้กับฝุ่นผง ละอองฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ<br />จะเล็ดลอด ระคายเคืองหัวใจ ให้หยดน้ำตาชะล้างความหวั่นไหว<br />เพื่อเตือนสติตัวเอง ว่าเราต้องพร้อมที่จะยอมรับกับสิ่งที่จะเกิดขี้น<br /><br />ความผิดหวัง เกิดจากความคาดหวังมากไป<br />ความเสียใจ เกิดจากการไม่ยอมรับและทำใจ<br /><br /><br />อย่าปล่อยให้น้ำตา(ลูก)ผู้ชาย ต้องดูไร้ค่าเลย.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113159390394130455?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131434562128897682005-11-08T14:22:00.000+07:002005-11-08T14:22:42.130+07:00เคยไหม กับคนที่เราไม่รู้จัก แล้วเรายิ้มให้<br />เคยไหม กับใครก็ไม่รู้ แล้วเรายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เราเกลียด แล้วเรายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เรารัก แล้วเรายิ้มให้<br /><br />เคยไหม กับคนที่เราไม่รู้จัก เขายิ้มให้<br />เคยไหม กับใครก็ไม่รู้ เขายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เราเกลียด เขายิ้มให้<br />เคยไหม กับคนที่เรารัก เขายิ้มให้<br /><br />ความรู้สึก มันต่างกันไหม?<br /><br /><br />ชีวิต เราดำเนินไปด้วยใจปรุงแต่ง<br />ชีวิต เราเสแสร้ง ด้วยแรงริษยา<br />ชีวิต เราลุ่มหลง ด้วยมัวมายา<br />ชีวิต เราชินชา เพราะว่า ไร้จิตใจ............By Tix 21/07/2000<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113143456212889768?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131433973114045422005-11-08T14:11:00.000+07:002005-11-08T14:12:53.126+07:00เวลาที่เราเหงานี่ มันเป็นอารมณ์ที่เจ็บปวดดีนะ<br /> ยิ่งถ้าคิดถึงใครซักคนด้วยแล้ว มันยิ่งเหงาไปกันใหญ่<br />คิดถึงเวลาที่เรามีความสุข<br />แล้ว บางทีเราคงจะลืมไปว่าความทุกข์มันเป็นยังไง<br /> ชีวิตคนเราก็แสวงหาอะไรกันหลายอย่าง<br /> บางคนก็แสวงหาทรัพย์สินเงินทอง<br /> อำนาจ บารมี ยศถาบรรดาศักดิ์ บางคนอยากได้บ้าน<br />อยากได้รถ ดิ้นรนขนขวาย แก่งแย่งชิงดีกันต่างๆนาๆ<br />บางคนก็แสวงหาความสุขทางใจ หันหน้าเข้าหาวัด<br />ทำจิตใจให้สะอาด ทำบุญทำกุศล เผื่อชาติหน้าจะได้ร่ำรวย<br />สุขสบาย เหมือนพวกลูกท่านหลานเธอทั้งหลาย<br /> บางครั้งก็เบื่อๆ อยากๆ คนเรานี่มีกิเลสเยอะกันจัง<br />อยากได้โน่น อยากได้นี่ ก็วิ่งหากันให้วุ่นวาย<br />บางทีก็เกิดคำว่าปัญหา ก็คงเคยได้ว่า<br />ปัญหามา ปัญญามี แต่เดี๋ยวนี้ ถ้าบิลมา แต่ตังค์ไม่มี<br /><br /><br />......<span style="font-family:arial;">Jan 07th,2004..........</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113143397311404542?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131424397058081222005-11-08T11:20:00.000+07:002005-11-08T11:33:17.070+07:005ปี ก็พอ 10 ปีมันนานไป<br /><br />เวลาแต่ละวินาทีของแต่ละคนเรานั้น สั้นยาวไม่เท่ากัน<br />อยู่ที่ใจเราจะอดทนกับความเหงา ว้าวุ่นใจได้นานแค่ไหน<br /><br />เคยรอคอยอะไรที่เราต้องร้อนรน จนไม่ได้สติบ้างไหม<br />บางครั้งรีบร้อนจนเกินไป ก็อาจทำให้เรามองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆ<br />บางอย่างไป และมันอาจจะป็นจุดสำคัญในชีวิตในวันข้างหน้า<br /><br />เราเคยใช้เวลาในการเฝ้ารอคอยโอกาสอีกสักครั้ง<br />มานานแค่ไหนกัน ลองคิดทบทวนตัวเอง<br /><br />ทุกครั้งที่พบเจอโอกาส ในหลายๆครั้ง แม้เราจะลองดู<br />แต่ท้ายที่สุด เราก็พบว่ามันไม่ใช่เลย สิ่งที่เรารอคอย<br /><br />แม้การตัดสินใจ ทำลายโอกาสในทุกครั้งที่ผ่านมา<br />มันอาจหักหาญน้ำใจของผู้คนที่ประสบพบเจอ<br /><br />แต่คำว่า ตัดไฟแต่ต้นลม ก็นำมาใช้ได้ทันท่วงที<br /><br /><br />แต่เหตุการณ์ ณ ตอนนี้ แม้ว่าโอกาสจะเข้ามาให้เห็นอยู่รำไร<br />ระยะเวลา ระยะทาง และระยะห่างของหัวใจ<br />ที่พยายามคืบคลานเข้าไปใกล้ๆ<br /><br />ใจหนึ่งก็อยากจะรวบรัดเวลา ให้หมุนเร็วขึ้นอีก<br />ใจหนึ่งก็อยากจะบอกว่า<br /><br />"คุณค่า อยู่ระหว่างทาง"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113142439705808122?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131335565042686402005-11-07T10:27:00.000+07:002005-11-08T11:14:42.713+07:00<span style="font-family:georgia;font-size:130%;">การได้เฝ้ารอคอยใครซักคน </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">บางครั้งเวลา ก็ช่างยึดเยื้อยาวนานเหลือเกิน</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">บางครั้งเวลา ก็รวดเร็วยิ่งนัก</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">เมื่อเวลานั้นมาถึง หลายคนอิดออดกับความรัก</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">หลายคนดิ้นรนขวนขวาย จะเป็นจะตาย</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">หลายคนพยายามไขว่คว้าเท่าไร ก็หาไม่เจอ</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ทั้งๆ ที่บางทีก็เห็นอยู่ตรงหน้า</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">การได้แสดงออก ก็ได้บ่งบอกความรู้สึก ลึกๆในใจ</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ให้เห็นถึงความจริงใจ ความห่วงใย</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">มีมากมายหลายวิธี แม้จะมีบางวิธีที่ดูจะรวบรัดเกินไป</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">แต่ก็นั่นแหละ แก่นแท้ของความจริงใจ</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> บางครั้งก็สัมผัสไม่ได้ด้วยตา</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">แต่อาจจะรับรู้ด้วยหัวใจ.................</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">แค่ได้รับรสกลิ่นไอ ความหอมหวานที่กระซ่านกระเซ็น </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ตลบอบอวลไปทั่วอากาศ</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">การรับรู้สัมผัสถึงอาณุภาพของความรัก </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ก็ไม่ต่างอะไรไปจากเราได้</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">วิ่งสูดอากาศของท้องทุ่งดอกไม้นานาพันธุ์ ในยามสาย</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ที่หมู่มวลดอกไม้ผลิกลีบใบ กลีบดอก </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">กระจายความหอมฟุ้งของเกสร </span><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ที่ยั่วเย้าเจ้าแมลงทั้งหลาย</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">แต่ฤดูกาลที่ผ่านไป ในแต่ละปี </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">คงจะมีเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ในหนาวหนึ่ง</span> <span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ที่เราจะเริงร่าไปมัน </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ผีเสื้อแสนสวย เจ้าก็อ่อนละทวย เจ้าก็ครึกครื้นรื่นเริง </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ไปกับความบันเทิงในทุ่งดอกไม้</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">แต่ไม่นาน ก็ต้องสลัดปีกอันเปราะบาง เข้าซักวัน</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">และการที่ผีเสื้อต้องตายไป นับรุ่นสู่รุ่น</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">การมีชีวิตแค่ช่วงเวลาสั้นๆ กับการได้ลิ้มรสเกสรดอกไม้หลากสี</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">เท่านี้ชีวิตน้อยๆ ของมัน ก็ทำให้ คนหลายๆคน </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ที่มีเวลาในชีวิตยาวนานกว่านั้น</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">อาจจะต้องอิจฉาความสุขแค่ช่วงเวลาสั้นของผีเสื้อก็เป็นได้</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">"<strong>ความสุข มักจะสั้น</strong> **" ก็คงจะจริงอย่างนั้น</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">แต่เพียงในช่วงเวลาสั้นนั้น เราล่ะรู้ไหม </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ว่าความสุขมันเกิดขึ้นได้ทุกเวลา </span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ทุกโอกาส</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">อยู่ที่ว่า เราจะหามันเจอหรือเปล่า เท่านั้นเอง</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">............................</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">****ขอยืมวลีสั้นๆ แต่โดนใจ ของ จอมยุทธน้อย 009 ด้วยนะ**</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113133556504268640?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131090601161826912005-11-04T14:48:00.000+07:002005-11-04T14:50:01.180+07:00<span style="font-family:courier new;font-size:130%;">ความพยายาม อัดอั้น กลั้นความรู้สึกของอารมณ์ ที่ไร้เหตุผลสิ้นดี</span><br /><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"><br />หลายครั้ง เหมือนกับเราเป็นหุ่นยนต์ที่รอคอยคำสั่งถึงจะลุก จะนั่ง จะวิ่ง จะเดิน<br /><br />เคยสังเกตหนังหุ่นยนต์ฮอลลีวู้ด เรื่องนึงการปฏิวัติของหุ่นยนต์<br /> การไม่ยอมรับคำสั่งจากคนการมีความคิดของตัวเอง<br /><br />ในแก่นแท้ของเรื่อง ผมไม่รู้หรอกว่าผู้สร้างต้องการเจตนา<br />การพึ่งพาเทคโนโลยี มากเกินไปจนมนุษย์ไม่สามารถควบคุมมันได้หรือไม่<br /><br />แต่ในมุมมองของผม ณ เวลานี้ ในห้วงอารมณ์ดั่งท้องทะเลแบบนี้<br />มนุษย์เงินเดือนอย่างเราๆ<br />คงไม่รู้หรอกว่าเราเองก็ไม่ต่างอะไรไป<br />จากหุ่นยนต์กระป๋องตัวหนึ่งเท่านั้นที่ต้องคอยรับคำสั่งเพียงอย่างเดียว<br /><br />คิดอะไรเกินคำสั่งไม่ได้....<br />ทำอะไรไม่ตามคำสั่งก็ถือว่า มันเสียแล้ว เอาไปซ่อม.............<br /><br />ถ้าผมเป็นผู้สร้าง ผู้กำกับหนังเรื่องนี้<br /> ก็คงต้องการจะสะท้อนความรู้สึกของสังคมมนุษย์ที่ใฝ่ฝันถึงคำว่า<br /><br />"เสรีที่แท้จริงของมนุษย์"<br /><br />แม้แต่หุ่นยนต์จะมีวิวัฒนาการสั้นนัก<br />แต่เหตุผลใด ที่ทำให้มันรู้ถึงความต้องการใต้สำนึกของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "คน"<br />อย่างเราๆ ท่านๆ<br /><br />มันก็น่าคิดใช่ไหม....ว่าคุณค่าของเราอยู่ที่ไหน.....</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113109060116182691?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131088743373812682005-11-04T14:00:00.000+07:002005-11-04T14:19:03.406+07:00<span style="font-family:verdana;font-size:130%;"> A Amaj7 Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">ไม่ต้องมีความหมายใดๆ ไม่ต้องมีหัวใจให้กัน</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> A Amaj7 Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">ไม่ต้องมีความฝันอันใด ไม่ต้องมีสัญญารักมั่น</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> C#m F#m Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"> แค่เพียง รอยยิ้มของเธอ ก็พอ แค่ชื่นใจ</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> C#m F#m Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"> แค่เพียง ความเหงา เลือนลาง จืดจาง จากหัวใจ</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> A F#m Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">แค่ได้รู้จัก แค่ได้ทักทาย ไม่ต้องมีอะไรมากมาย</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> A F#m Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">มีเพียงเหตุผล คำเดียวง่ายๆ รักเธอข้างเดียวก็พอ</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> A F#m Bm E7</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">แค่ได้พบหน้า สบตาของเธอ เหม่อลอย คอยเธอต่อไป</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:130%;"> A F#m Bm E7 A(A) </span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">แค่ได้รู้จัก แค่ได้รักกัน เท่านั้นก็คงสุขใจ ที่อยู่ในฝัน (ที่ได้รักเธอ).......</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113108874337381268?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131080387639916502005-11-04T11:34:00.000+07:002005-11-04T11:59:47.650+07:00<span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">มองดูเมฆบางเบาอยู่บนฟากฟ้า</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">กลายเป็นเมฆดำๆ มึดมัวทั่วฟ้า</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">เสียงฟ้าร้องกระหน่ำ คำรามก้องฟ้า</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">สายฝนไหลหลั่งมา กระทบพื้นดิน</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> ได้ยินเสียง สายฟ้าที่ฟาดฟัน</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> เปล่งแสงประกาย ก้องฟ้า</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> พายุฝน โปรยปราย ชายคา</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> ชำระล้างความร้อนใจ</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">ทุกข์นั้นที่เกิดจากใจ</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">มันร้อนรนจนวุ่นวาย อยากจะระบายกับใครซักคน</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">เหตุผลที่ใจหมองหม่น</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">ทุกข์นั้นมันอยู่ที่ใจ</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">เราคิดไปเองหรือเปล่า อยากจะมีใครเข้าใจตัวเรา</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">ตากฝนจนใจเปียกปอน</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">มองดูฟ้ามืดมน ก่อนฝนสร่างซา</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">ใจที่ล้า ที่เหนื่อย เปลี่ยนเป็นเย็นชา</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">ฟ้าก็มืดมัวไป ไม่เห็นท้องฟ้า</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">มองไม่เห็นสิ่งใด ใจฉันหลงทาง.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113108038763991650?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1131078694594722732005-11-04T11:14:00.000+07:002005-11-04T11:31:34.606+07:00<span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">G Bm C/D</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">รู้ทั้งรู้ ว่าเธอมีใครคนนั้น</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;">G Bm C D</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;">รู้ทั้งรู้ ว่าฉันไม่มีสิทธิ์ฝัน...ถึงเธอ</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"> C Bm Am D</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> เธอคือคนที่ฉันได้รู้จัก เธอคนที่เคยพูดคุย</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"> C Bm Am D/D7</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> เธอคือคนที่ฉันไม่คู่ควร เป็นส่วนเกิน ที่เดินหลงมา</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"> G Bm C/D</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> จะมองหาความจริงเท่าไรไม่เจอ</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"> G Bm C/D</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> ได้แต่เพ้อ รำพัน ความฝันเลื่อนลอย</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"> G Bm C/D </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> ไม่เคยเห็น ความจริง ที่ฉันเฝ้าคอย</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"> G Bm C D G/D </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;"> ใจมันเจ็บเล็กน้อย มีเพียงแค่รอยน้ำตา เยียวยา รักษาดวงใจ.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113107869459472273?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1130817687468617412005-11-01T10:57:00.000+07:002005-11-01T11:01:27.483+07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">ต่างใจตรงกัน มองตาก็เข้าใจ...... แต่คงเป็นเพียง ได้แค่มองตา......................... </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">คุณเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ้างไหม ที่บางครั้งหัวใจก็โหยหาความรัก </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">แต่ความรักก็เล่นตลกกับหัวใจคุณ ให้ดิ่งลงปักใจ กับคนที่มีเจ้าของ </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">ชู้ทางใจ กิ๊ก มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">ในหลายสถานะ คงไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่าการหักห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้</span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">ได้แค่ขอภาวนาให้โอกาส ลอยผ่านมาบ้าง </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">แค่ลมพัดผ่านใบหน้า ให้ชื่นใจเพียงแผ่วเบา </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">มันฟังดูจะผิดศีลธรรม มันอาจจะดูไม่ดี </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">แต่ท้ายที่สุดของหัวใจ ที่จะมอบความรักและหัวใจภักดี กับใครซักคน </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">คุณค่าความดีมันอยู่หัวใจที่บริสุทธิ์ </span><br /><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">การให้โอกาส ความรักได้เรียนรู้ความเจ็บปวด ได้เรียนความอิ่มเอม ได้เรียนรู้การโหยหา </span><br /><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">สร้างหัวใจให้แข็งแรง และแกร่งพอที่จะรับมือกับความเปลี่ยนแปลง </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">เพราะโลกนี้ เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา................ </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">แม้เวลาจะไม่เคยรอใครก็ตาม..................... อย่างน้อยก็แค่ได้รัก อย่างน้อยก็ได้รู้จักกัน..............<br /><br /></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-113081768746861741?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1129264037198186282005-10-14T11:22:00.000+07:002005-10-14T11:27:17.203+07:00<span style="font-family:times new roman;">นะโม ตัสสะ ภควะโต อรหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ</span><br /><span style="font-family:times new roman;">นะโม ตัสสะ ภควะโต อรหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ</span><br /><span style="font-family:times new roman;">นะโม ตัสสะ ภควะโต อรหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ</span><br /><span style="font-family:times new roman;"><br />.....ทุกๆคืน ก่อนนอน ช่วงนี้ จำต้องสวดมนต์ สงบจิตสงบใจ ระลึกถึง</span><br /><span style="font-family:times new roman;"> พระธรรมคำสั่งสอนของพระผู้เป็นเจ้า ศาสดาแห่งศาสนาพุทธ ที่เรานับถือ</span><br /><span style="font-family:times new roman;"><br />กรรม คือ การกระทำ เพราะฉะนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เราได้กระทำ ก็ย่อมเป็นกรรมต่างๆ ที่เราได้ก่อกระทำขึ้น</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;"><strong>กรรมชั่ว กรรมดี บางทีมันก็เกิดขึ้นได้โดยไม่รู้ตัว</strong></span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">บางครั้ง เราก็วิจารณ์หลักศาสนา ในแง่ไสยศาสตร์มากเกินไป ก็ไม่ดีในแง่วิทยาศาสตร์มากไป ก็ไม่ควร</span><br /><span style="font-family:times new roman;"> เพราะความเชื่อ เกิดจากความศรัทธา เกิดจากความกลัวเกิดจากความรู้สึกภายในจิตใจ..............</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">ก็จะเห็นได้ว่า เวลาทุกข์มากๆ เรามักเชื่อมาก จนกลายเป็นหลงเวลาสุข ก็หลงเหมือนกัน </span><br /><span style="font-family:times new roman;">แต่เป็นการหลงลืม ความเชื่อ ความศรัทธา ที่เคยมี</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">อัศจรรย์ ปาฏิหาริย์ หรืออภินิหารต่างๆนาๆ ก็ล้วนแล้วเกิดจากความเชื่อ </span><br /><span style="font-family:times new roman;">แม้บางจะเรียกว่า ความเชื่อส่วนบุคคล</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">แต่กระนั้นก็ตาม หากว่าความเชื่อได้สะสมบ่มเพาะต่อๆ กันมาสืบรุ่นกันต่อๆไป </span><br /><span style="font-family:times new roman;">จนกลายเป็นประเพณีสืบทอดกันมานั้นบางที คำตอบที่ต้องการ คงไม่ต้องหา</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">เมื่อคืนได้อ่าน" ธรรมะรอบกองไฟ" มีประโยคหนึ่งที่จะสามารถทำให้เรามีความเชื่อ มีความเป็นตัวของเอง มีเหตุผลของตัวเองได้นั้น</span><br /><br /><strong><span style="font-family:times new roman;">"พระพุทธชินราชที่วัดใหญ่ หันหน้าไปทางทิศตะวันตกยังมีคนมากราบไหว้บูชาเลย "</span></strong><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">จากประโยคนี้ มันทำให้แนวคิดที่ว่า ในวิถีชีวิตของคนเรา นั้น </span><br /><span style="font-family:times new roman;">เราอาจจะเดินหลงทิศไปบ้างยังไงซะ ถ้าเรามีหนทางที่ถูกต้อง มีเหตุผลที่เราเชื่ออย่างนั้นสักวัน </span><br /><span style="font-family:times new roman;"></span><br /><strong><span style="font-family:times new roman;">ทางที่เราเดิน ก็อาจเป็นทิศทางที่คนอื่นยอมรับ และเข้าใจได้.........................</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-112926403719818628?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1129261799988195682005-10-14T10:43:00.000+07:002005-10-14T10:49:59.996+07:00<span style="font-family:trebuchet ms;">เพื่อน นะเหรอ ไม่ใช่เป็นกันง่ายๆ นะ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ต้องสมบุกสมบัน ฝ่าแดดและลมฝน </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">มันก็เหมือนการทำอาหารนั่นแหละ กว่าจะอร่อย ถูกปาก ทุกคนได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ใครที่คิดว่า ทำดีแล้ว สำหรับเพื่อนน่ะ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">คิดผิด........................................... </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">เพื่อนสนิท ต่างจากเพื่อนแท้ไหม </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ต่างกันสิ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">เพื่อนสนิท คือคนที่มีช่วงเวลาที่อยู่กับเรามากๆๆ ในช่วงเวลานึงเท่านั้น </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">แต่เพื่อนแท้อ่ะ ไม่จำเป็นต้องมีเงื่อนไขและเวลา มาผูกพันหรอก</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"> กี่ปี ๆ มันก็เป็นเพื่อนวันยังค่ำแหละ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ไม่ต้องโทรหากันบ่อย ไม่ต้องคอยเช็คเมล์ ไม่ต้องไปกินข้าวด้วยกัน</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"> แค่มองตากัน แล้วเข้าใจ เป็นพอ </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">นี่แหละ ที่เรียกว่า เพื่อน ซา นิด </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">ปล........... ที่สำคัญกว่านั้น ความใว้ใจน่ะ อย่าให้เสื่อมๆ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-112926179998819568?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1129260739497038552005-10-14T10:21:00.000+07:002005-10-14T10:32:19.503+07:00<div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">สวัสดี เช้าแล้วนะ ตื่นได้แล้ว </span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">เสียงไก่ขันโก่งคอ รอรับแสงอุ่นๆ จากดวงตะวันยามเช้า</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"> ต้องตื่นเช้าทุกวัน ไม่รู้ว่าตื่นก่อนไก่ขันหรือเปล่า </span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">สวัสดีตอนเที่ยงวัน ได้เวลาท้องร้องจ๊อกๆ </span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">ไม่หิวข้าวบ้างหรือไร นั่งหัวหมุนอยู่ได้ ดูซิ เดี๋ยวก็ผอมแย่เลย</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"> สวัสดี และ ลาก่อน หมดเวลาที่เงาของเธอ จะทับถมลงบนหัวใจเรา</span></div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"> สวัสดี และ ลาก่อน ความโง่เขลาของเรา ที่มัวลุ่มหลง แอบรักเขา ไปจนตาย................</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-112926073949703855?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1129182456516734522005-10-13T12:46:00.000+07:002005-10-13T12:47:36.516+07:00<span style="font-family:trebuchet ms;">อากาศเย็นๆ สบายๆ ในเช้าวันนี้ มองเหม่อไปในปลายด้านหนึ่งของขุนเขา เราจะเห็นเมฆหมอกจางๆ ล่องลอยเบาบาง หลบตามเหลี่ยมผา นี่ก็เข้าสู่ฤดูแห่งความเหน็บหนาวอีกคราวแล้ว เป็นฤดูที่ไม่มีความเหงา ว้าเหว่ใจ เท่าช่วงนี้ แม้จะมีแสงแดดอ่อนๆ ในตอนสายๆ มาบรรเทาความเยือกเย็นลงไปบ้าง แต่ถ้าไม่เหน็บหนาว เราก็คงไม่รู้ถึงความอบอุ่นจากหัวใจหรอก เทศกาลต่างๆ สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองเหนือ ก็คงจะคราคร่ำไปด้วยฝูงชนนับแสนล้าน ที่จะแห่แหน กันมาจากทุกสารทิศ ทั้งจากดินแดนอันไกลโพ้นทะเล เราก็คงเป็นอณูหนึ่งของธรรมชาติเท่านั้นเอง หากเทียบกับโลกกว้างใหญ่ใบนี้ แต่ยิ่งนานวันๆ คนเราจะยิ่งใหญ่คับโลก เกินไปแล้ว พายุ คลื่นยักษ์ น้ำท่วมสะดือ ธรณีพิโรธ มหันตภัยต่างๆ นา ๆ ถาโถมเข้ามาอย่างน่าหวั่นใจ หากมนุษย์เรา รู้จักทำตัวให้เล็กลงบ้าง เราเป็นทั้งผู้สร้างจากที่มีอยู่ แต่ก็ทำลายลงไปได้ทั้งที่ๆรู้ว่า มันจะไม่มีอะไรเหลืออยู่ เราจะสร้างสิ่งต่างๆ โดยความว่างเปล่าได้ไหม .....และวันหนึ่ง นอกจากความหนาวที่โหยหวนกรุ่นไอแดดอ่อนๆ เราก็จะย้อนกลับไปคิดว่า ขอบคุณนะ ธรรมชาติทั้งหลาย ที่ทำให้เรารับรู้ ความหมายในชีวิต เป็นอย่างไร..........</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-112918245651673452?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712067.post-1129015662158059412005-10-11T14:24:00.000+07:002005-10-11T15:02:14.906+07:00เรามักดิ้นรนขวนขวาย วิ่งหาเงินทอง เอามาทับถมร่างกายหรืออย่างไร<br />ทำไม คนในสังคมจึงต้องแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันขนาดนั้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17712067-112901566215805941?l=tgy2club.blogspot.com' alt='' /></div>TGYCLUBhttp://www.blogger.com/profile/09531319338958187633noreply@blogger.com0